Bir kez daha ifade edelim ki burada zikrettiklerimiz, birer fikir vermeye vabeste hususlar olup daha söylenebilecek nice fayda ve maslahatların olduğunda şüphe yoktur. Allah (celle celâluhu), asla abes iş işlemez; O, her türlü noksanlıktan münezzehtir. Madem zekâtı cemiyette hâkim kılmayı emreden O’dur. Öyleyse bunda mutlaka pek çok maslahat gizlidir ve zamanla her biri teker teker ortaya çıkacaktır.

191 Buhârî, rikâk 38; Ahmed İbn Hanbel, el-Müsned, 6/256.

192 Buhârî, rikâk 38; Ahmed İbn Hanbel, el-Müsned, 6/256.

193 Tirmizî, birr 40; et-Taberânî, el-Mu’cemü’l-evsat 3/27.

194 İbn Ebî Şeybe, Musannef, 5/332.

195 Fussilet sûresi, 41/6-7.

196 Zilzâl sûresi, 99/7-8.

197 Nisâ sûresi, 4/128.

198 Ebû Davud, zekât 46.

199 Tevbe sûresi, 9/103.

200 Teğâbün sûresi, 64/16.

201 Âl-i İmrân sûresi, 3/180.

202 Ebû Dâvud, edeb 58; Tirmizî, birr 16.

203 A’râf sûresi, 7/156.

204 Nûr sûresi, 24/56.

205 el-Hakîm et-Tirmizî, Nevâdiru’l-usûl, 4/50.

206 İbn Mâce, fiten 22.

207 Tevbe sûresi, 9/103.

208 Müslim, zekât 167; Ebû Dâvûd, harac 20; Nesâî, zekât 95.

209 Ebû Dâvud, zekât 32; el-Hâkim, el-Müstedrek, 1/567, 2/363; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, 4/83.

210 Rûm sûresi, 30/39.

211 Bakara sûresi, 2/276.

212 Sebe sûresi, 34/39.

213 Bakara sûresi, 2/268.

214 Müslim, birr 69; Tirmizî, birr 82.

215 İbn Huzeyme, es-Sahîh, 4/52; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, 4/137; et-Taberânî, el-Mu’cemü’l-kebîr, 23/287.

216 Taberânî, el-Mu’cemü’l-kebîr, 10/128; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, 3/536.

217 Buhârî, nafakât 1; Müslim, zekât 36, 37.

218 Müslim, zekât 63; Tirmizî, zekât 28.

219 Buhârî, zekât 27; Müslim, zekât 57.

220 Tevbe sûresi, 9/111.