Nesli bozanların elinde kendi çıkar ve anlayışlarına göre ölçüler vardır. Ve onların ölçülerine göre kimin iyi, kimin kötü olduğunu tahmin etmek çok zordur. Allah (celle celâluhu): وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً“Allah meleklere: ‘Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım dediği zaman.”³³ mealindeki âyetiyle insana en büyük pâyeyi vermiştir. Yani insana “Benim halifem.” demiştir. İnsan O’nu temsil edecek, ruhuyla Allah’a ayna olacak ve kâinattaki umumî hareket içinde iradesiyle Cenâb-ı Hakk’ı gösterecektir. Ve işte Allah böyle bir halife yaratacağını söylemektedir. Nesil yozlaşıp bodurlaştıktan sonra ise meleğin endişesiyle alâkalı duruma şahit oluyoruz. Melek: قَالُۤوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَۤاءَ demişti. Onun bir tereddüdü ve sanki anarşist ve nesli bozanı görmüş gibi bir endişesi vardı. Ve bu endişesini dile getirerek Cenâb-ı Hakk’a: “Yerde anarşi çıkaracak, bozgunculuk yapacak ve sonra kan dökecek kimseleri mi halife kılacaksın?” diye sormuştu…³⁴

i. Kâinatta “Kemal”e Doğru Gidiş ve “Rabbi’l-âlemîn” Beyanı

“Rabbi’l-âlemîn” ifadesinin altında şu mânâlar da düşünülebilir. Bütün kâinatta tecellî eden Allah’ın isimleri vardır. Bu isimlere göre her şey bir kemale doğru koşmaktadır. Bitkiler, hayvanlar, cansızlar hepsi ciddî bir iştiyakla hareket etmekte ve kemale sevk edilmektedir. Taşlar parçalanır toprak olur. Toprak ayak altında çiğnenir, bitkilere bağrını açar ve saksı olur. Bitkiler hayvanlar için kendini feda eder ve hayvanlık mertebesine çıkar. Hayvan da bütün hızıyla insanlık mertebesine çıkmak için koşmaktadır. Böylece her şeyde bir kemal göze çarpmakta ve bu kemalin durduğu noktada da bozulmanın başladığı müşâhede edilmektedir.