Yine kulluk, her şekliyle hayatı düzene koyup ona şekil verir, zamanı belli bölümlere ayırma imkânı hazırlar. Biz, zamandaki sırrı, ibadetlerin, onun içine nuranî hatlar hâlinde girip parçalamasıyla anlar ve tanırız. Oruç, seneyi böler, onun sayesinde sene, aylar hâlinde sıraya girer; Recep, Şaban, Şevval, Zilkâde, Zilhicce ayları Ramazan’ın etrafında bir halka teşkil eder; cuma, haftanın günlerine bir renk katar. Hafta, onunla bir taksime tabi tutulur; gün, namazlarla beş parçaya bölünür, her bir saati onunla nurlanır. Böylece hayatımızı kuşatan bütün bir zaman, Allah’a kulluk neşvesiyle dolu hâle gelir.

8 Müslim, îmân 5, 7. Ayrıca bkz.: Buhârî, îmân 37, tefsîru sûre (31) 2.

9 Buhârî, imân 34; şehâdât 26; Müslim, imân 8.

10 Muvatta, Kur’ân 32, hac 246; Abdurrezzak, el-Musannef 4/378. Yakın ifadelerle bkz.: Tirmizî, daavât 123.

11 Buhârî, libâs 24; Müslim, îmân 154.

12 Ra’d sûresi, 13/28.

13 İbn Hişam, es–Sîretü’n–nebeviyye 3/213.

14 Yûnus sûresi, 10/72.

15 Bakara sûresi, 2/128.

16 Yûsuf sûresi, 12/101.

18 En’âm sûresi, 6/162, 163.

19 Buhârî, bed’u’l–vahy 6; Müslim, cihad 74.

20 Hanîf: Cahiliye döneminde, şirke, putperestliğe sapmadan istikamet üzere tevhid inancını koruyan kimselere verilen addır. Hz. İbrahim’in (aleyhisselâm) dininden kendilerine ulaşanlarla amel eden, Allah’a kulluğunu sürdüren kimseler diye de tarif edilmiştir. Cahiliyede Araplar, Hz. İbrahim’in dini üzere olanlara hanîf derlerdi. (İbn Manzûr, Lisânü’l–Arab 9/58).

21 Bkz.: Aliyyülkârî, er-Raddü ale’l-kâilîn bi vahdeti’l-vücûd 1/16.

22 Nahl sûresi, 16/36.

23 İbrahim sûresi, 14/4.

24 Meryem sûresi, 19/97.

25 Enbiyâ sûresi, 21/107.

26 Kadı İyaz, eş–Şifa 1/17.

27 Şuarâ sûresi, 26/193.

28 Mâide sûresi, 5/3.