19. Mescid-i Nebevî

Medine, Peygamberimiz tarafından tıpkı Mekke gibi Harem bölgesi ilan edilmiştir. Harem denilmesinin sebebi, zararlılar dışında hayvanların öldürülmesi ve bitkilerin kesilmesinin haram olmasıdır. Evet bu mübarek şehirde, yaş bitkilerin ve ağaçların kesilmesi, hayvanların avlanması, kan dökülmesi, taşının-toprağının başka yere taşınması yasaklanmıştır. Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), “Her peygamberin bir harem bölgesi vardır. Hazreti İbrahim’in Mekke’yi harem bölge kıldığı gibi, ben de Medine’yi harem bölgesi yaptım. Medine’nin taze otları biçilmez, ağaçları kesilmez ve orada savaş için silah taşınmaz. Allahım! İbrahim, Senin kulun ve elçin olduğu gibi; ben de Senin kulun ve elçinim. İbrahim’in Mekke’yi harem yaptığı gibi, ben de Medine’yi harem yaptım.”147 buyurmuştur.

Medine, Peygamber Efendimiz’in “Allah’ım! Mekke’ye verdiğin bereketi iki katıyla Medine’ye de ver.” duasına mazhar olmuş mübarek bir beldedir.148 Efendimiz (aleyhi ekmelü’ttehâyâ) Medine’ye geçit veren dağ gediklerinde birbirleriyle kenetlenmiş meleklerin olduğunu söylemiştir. Bu meleklerin ellerinde kılıçlarıyla orayı korumaları sebebiyle Medine’ye veba ve Deccal’in giremeyeceğini haber vermiştir.149 Ayrıca Medine’ye gelip orada kabrini ziyaret edenlerin büyük sevaba mazhar olacağını şu ifadelerle dile getirmiştir: “Kim sadece beni ziyaret için Medine’ye gelirse kıyamet günü ona şefaat etmek benim boynumun borcu olur.”150

19. Mescid-i Nebevî

Hicret diyarı olmasının yanında Medine’yi farklı kılan hususlardan birisi de içerisinde barındırdığı mübarek mekânlardır. Bunların başında da Mescid-i Nebevî gelir. Efendimiz’in bizatihi yapımında yer aldığı bu mescid, Mescid-i