Yirmi Yedinci Söz / İçtihat Risalesi

Yirmi Yedinci Söz

İçtihat Risalesi

Beş altı sene önce Arapça bir risalede içtihada¹ dair bir mesele yazmıştım. Bu Söz, iki kardeşimin arzusuyla, o mesele hakkında haddini aşana haddini bildirmek için yazıldı.

بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلىٰٓ أُۨولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ²

İçtihat kapısı açıktır, fakat bu zamanda oraya girmeye altı mâni var.

Birinci Mâni

Nasıl ki, kış mevsiminde, fırtınaların şiddetli olduğu vakitte, bir binadaki küçük delikler dahi kapatılır, yeni kapılar açmak hiçbir şekilde akıl kârı değildir. Hem nasıl ki, büyük bir sel baskınında, tamir için duvarlarda delik açmak boğulmaya sebep olur. Aynen öyle de, haramların işlendiği, yabancı âdetlerinin her yeri sardığı, bid’atların çok arttığı ve dinsizlik tahribatının olduğu şu zamanda, İslamiyet kalesinde içtihat adıyla yeni kapılar aralamak, o kalenin duvarlarında bozguncuların girmesine sebep olacak delikler açmak İslamiyet’e karşı bir cinayettir.