Yirminci Söz
İki Makamdır
Birinci Makam
بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰٓئِكَةِ اسْجُدُوا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوا إِلآّٰ إِبْلِيسَ
إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً
Bir gün şu ayetleri okurken şeytanın telkinlerine karşı Kur’an-ı Hakîm’in feyzinden kalbime üç nükte ilham edildi. O vesvese şudur:
Şeytan dedi ki: “Kur’an mucizedir diyorsunuz. Onun hem sonsuz belâgate sahip hem de herkes için her vakit hidayet kaynağı olduğunu söylüyorsunuz. Halbuki Kur’an, bazı küçük hadiseleri tarih kitabı gibi, ısrarla tekrar ediyor. Bunun ne mânâsı var? Bir ineği kesmek gibi basit bir hadiseyi o kadar mühim bir şekilde, etraflıca zikretmekteki, hatta o yüce sûreye “el-Bakara” isminin verilmesindeki münasebet nedir?
Dipnotlar
- “O vakit meleklere: ‘Âdem için secde edin!’ dedik de İblis dışındaki bütün melekler secde ettiler.” (Bakara sûresi, 2/34; İsrâ sûresi, 17/61; Kehf sûresi, 18/50; Tâhâ sûresi, 20/116)
- “(Bir vakit Musa kavmine:) ‘Allah, bir inek kesmenizi emrediyor’ (demişti).” (Bakara sûresi, 2/67)
- “Sonra bunun arkasından kalpleriniz katılaştı, artık onlar taş gibi, hatta ondan da katı!” (Bakara sûresi, 2/74)
- İnek.