Üçüncü bir husus ise; Efendimiz’den bize intikal eden şeylere “metrûkât” deme, yakışıksız bir düşünce olsa gerek. Evet, O bir beşerdir ama beşer gibi değildir.³⁰ Kendine ait hususiyetleri vardır. Sahabe efendilerimiz, İki Cihan Serveri’nden kendilerine intikal eden her şeyi canları pahasına korur ve onlara karşı saygılı davranırlardı. Öyleyse maddî varlığı olan böylesi şeylerden bahsederken, O’na olan saygı ve sevgimizi de ifade eden tabirleri seçmeliyiz.

Mesihiyet Ruhu

Zamanla bir kurtarıcının gelip, o dinin mensuplarını, bulundukları sıkıntıdan kurtaracağı inancı, bütün dinlerde vardır. Ancak bu inanç, insanların bulundukları ortama göre değişiklik göstermiştir. Meselâ, insanlar sıkıntılı ve ızdıraplı bir ortam içinde iseler, bu inanç daha bir kuvvet kazanmış; refah ve rehavete gömülmüşlerse bu inanç kısmen zayıflamıştır.

Tefsirciler, Kur’ân-ı Kerim’de dört âyetle,³¹ Hazreti Mesih’in geleceğine dair işaret çıkarmış;³² hadisçiler ise, konuyla ilgili yüz kadar hadis –ki bunların kırkı sahih kabul edilmiştir– derlemişlerdir.³³ Bu yönüyle de O’nun yeryüzünü şereflendireceği kesin gibidir. Yalnız Hazreti Mesih mesajının ilkinde, bir yönüyle daha önceki din müntesiplerinin sertliğine çarpıp kırılmış olduğunu düşünecek olursak, tekrar gelmesinin nasıl olacağı hususu izah ister. Bu konuda ihtilaflar ve çeşitli yorumlar vardır. Bu gelişin keyfiyeti hususunda aklı kıstas kabul edemeyeceğimizden, kesin bir şeyin söylenmesi de mümkün değildir. Bediüzzaman gibi bir kısım İslâm âlimleri onun şahsen olabileceği gibi bir “şahs-ı mânevî” şeklinde de olabileceğini söylemişlerdir.³⁴