İkinci Bölüm İman Esasları Etrafında

Hazreti Âdem (aleyhisselâm) ile Hazreti Musa (aleyhisselâm) arasında geçen tartışmavârî musahabe ve neticede Allah Resûlü’ne “Âdem, Musa’ya galebe çaldı!” hükmü verdirten hakikat çok önemlidir. Konuyla alâkalı hadis-i şerifte Hazreti Musa, Hazreti Âdem’e, Cennet’ten çıkmasına vesile olan günahtan dolayı serzenişte bulunur. Hazreti Âdem (aleyhisselâm) de ona: “Sen ki Allah’ın risaleti ve kelâmıyla diğer insanların arasından seçtiği bir (peygamber)sin. Allah’ın beni yaratmadan önce hakkımda yazdığı ve takdir buyurduğu bir işten ötürü beni levm mi ediyorsun?”¹ der.

Burada, insan fıtratına dercedilen, ona günah işletebilecek kin, nefret ve şehvet gibi duygular vurgulanıyor. Bu açıdan insan, kendi mahiyetini bütünüyle idrak etmeli ve Üstad’ın yaklaşımıyla, fıtrata konulan bu duyguların yönünü hayra kanalize etmelidir.² Aksi hâlde fıtrat, mahiyetinin –iyi veya kötü– gereğini yerine getirecektir.

Dünya

Allah (celle celâluhu), bütün cazibedar güzellikleriyle dünyayı bize vermiş ve onunla bizi imtihan etmektedir. Bize düşen, onun iyi yanlarını almak ve atılması gereken yanlarını atmaktır. Cenâb-ı Hakk’ın isimlerinin bir meşhergâhı olması yönüyle dünya güzeldir. Bu yönüyle o, Bediüzzaman’ın ifadeleri içinde, “Kitab-ı Kebir-i Kâinat”tır.³ Bu kitabın alınıp satır satır okunması, mârifet peteğinin de, hüzme hüzme bu kitaptan alınan ballarla doldurulması gerekir.

Dünya, diğer bir yönüyle ahiretin mezraasıdır.⁴ İnsan, ötelerde bir şeyler biçmek istiyorsa, bu tarlaya bol bol tohum ekmeli ve bakımını çok iyi yapmalıdır.

Bir diğer yönüyle de dünya, şeytanî ve nefsî hislerin tatmin yeridir. Bu yönüyle menfurdur ve imtihanı kazanmak için terk edilmesi gerekir.⁵

İslâm’ı Doğru Anlama