hadisesi yalnız Semure’nin rivayeti değildir. Elbette Semure o mucizeyi, o yemeği yiyen bölük bölük insanların temsilcisi gibi, onların adına ve tasdiklerine dayanarak ilan ediyor.

Dokuzuncu Misal: Şifâ-yı Şerîf sahibi, meşhur İbni Ebî Şeybe ve Taberânî gibi delillere dayanan, muhakkik zâtların sahih rivayetiyle Hazreti Ebû Hureyre diyor ki:

Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) bana şöyle emretti: “Mescid-i Şerif’in Suffesini¹⁶⁹ mesken tutan yüzden fazla fakir muhaciri davet et.” Ben de onları aradım, topladım. Hepimize bir yemek konuldu. İstediğimiz kadar yedik, kalktık. O kâse konulduğu vakit nasılsa, yine öyle dolu kaldı. Yalnız parmakların izi görünüyordu.¹⁷⁰

İşte Hazreti Ebû Hureyre, Suffe ashabı bütün kâmil zâtların tasdikine dayanarak, onların adına haber veriyor. Demek, bu mucize mânen bütün Suffe ashabı rivayet etmiş gibi kesindir. Hem hiç mümkün müdür ki, bu haber hak ve doğru olmasa, o doğru sözlü ve kâmil zâtlar sussun ve bunu yalanlamasınlar!

Onuncu Misal: Kesin ve sahih nakille, Hazreti İmam Ali diyor ki: Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam), Abdülmuttaliboğullarını bir araya getirdi. Onlar kırk kişiydiler. Bazıları tek oturuşta bir deve yavrusunu yer ve dört kıyye¹⁷¹ süt içerdi. Halbuki Hazreti Peygamber onların tamamına bir avuç kadar yemek yaptı. Hepsi yiyip doydular ve yemek eskisi gibi kaldı. Sonra üç dört adama ancak yetecek tahtadan bir kap içinde süt getirdi. Yine hepsi içip doydular, süt içilmemiş gibi kaldı.¹⁷²

İşte Hazreti Ali’nin yiğitliği ve doğru sözlülüğü kadar kesin bir bereket mucizesi!

On Birinci Misal: Sahih nakille, Hazreti Ali ile Hazreti Fâtımatü’z- Zehrâ’nın düğün yemeğinde Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) Bilâl-i Habeşî’ye, “Dört beş avuç unla ekmek yapılsın ve bir deve yavrusu kesilsin.” buyurdu. Hazreti Bilâl diyor ki: Ben yemeği getirdim.