Yirmi Dokuzuncu Mektup

Yirmi Dokuzuncu Mektup dokuz “kısım”dır. Bu Birinci Kısım dokuz “nükte”dir.

Birinci Risale Olan Birinci Kısım

بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪¹

Aziz, sıddık kardeşim ve Kur’an hizmetinde pek ciddi bir arkadaşım,

Bu defaki mektubunda vaktimin ve halimin müsaade etmediği mühim bir meseleye dair cevap istiyorsun.

Kardeşim, bu sene –elhamdülillâh– risaleleri yazanlar pek çoğaldı. İkinci tashih bana geliyor. Sabahtan akşama kadar süratli bir şekilde meşgul oluyorum. Çok mühim işlerim de geri kalıyor, fakat bu vazifeyi daha büyük görüyorum. Bilhassa şaban ve ramazan aylarında akıldan çok kalb hisse alır, ruh hareket eder. Şu büyük meseleyi başka vakte erteliyorum; ne zaman Cenâb-ı Hakk’ın rahmetinden kalbe mânâlar gelirse size azar azar yazılır. Şimdilik üç “nükte”yi² söyleyeceğim.