Onuncu İşaret

Ağaçlarla ilgili şu mucizeleri daha da kuvvetlendiren, tevatür derecesinde nakledilen ²⁴³حَنِينُ الْجِذْعِ mucizesidir. Evet, Mescid-i Şerif-i Nebevî’de kuru direğin büyük bir cemaat içinde, Resûl-u Ekrem’den (aleyhissalâtü vesselam) geçici olarak ayrı kalacağı için ağlaması, ağaçlarla ilgili beyan ettiğimiz mucizelerin misallerini hem doğrular hem de onlara kuvvet verir. Çünkü o da ağaçtır, cinsi aynıdır. Fakat bunun bizzat kendisi tevatür derecesindedir. Öteki misallerde ise her birinin türü tevatür derecesinde; kısımlarının, misallerinin çoğu açıkça tevatür derecesine çıkmıyor.

Evet, Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) Mescid-i Şerif’te hutbe okurken hurma ağacından kuru direğe dayanıyordu. Sonra minber-i şerif yapıldığı vakit, minbere çıkıp hutbeye başladı. Allah Resûlü hutbeyi okurken direk, deve gibi inleyip ağladı, bütün cemaat işitti. Ne zaman ki Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) yanına geldi, elini üstüne koydu, onunla konuştu, teselli verdi, direğin inlemesi o zaman durdu.²⁴⁴ Allah Resûlü’nün (aleyhissalâtü vesselam) şu mucizesi pek çok rivayetle, tevatür derecesinde nakledilmiştir.²⁴⁵

Evet, حَنِينُ الْجِذْعِ mucizesi çok yayılmıştır, meşhurdur ve hakiki tevatür derecesindedir.²⁴⁶ Sahabenin yüce bir cemaatinden on beş kanalla gelmiş,²⁴⁷ tâbiînin yüzlerce imamı o mucizeyi o rivayetlerle gelecek asırlara aktarmış. Sahabenin o cemaatindeki meşhur âlimlerden ve hadis rivayetinin önde gelenlerinden Hazreti Enes İbni Mâlik (Resûl-u Ekrem’in hizmetkârı),²⁴⁸ Hazreti Câbir İbni Abdillâhi’l-Ensârî (Resûl-u Ekrem’in hizmetkârı),²⁴⁹ Hazreti Abdullah İbni Ömer,²⁵⁰ Hazreti Abdullah