Üçüncü Misal: Hazreti Ömer İbnü’l-Hattab, Ebû Hureyre, Seleme İbnü’l-Ekva’ ve Ebû Amra el-Ensarî gibi sahabiler, çeşitli rivayetlerle aktarıyor:
Bir savaşta ordu aç kaldı. Resûl-u Ekrem’e (aleyhissalâtü vesselam) müracaat ettiler. Buyurdu ki: “Heybelerinizde kalan erzakı toplayınız.” Herkes az birer miktar hurma getirdi. En çok getiren, dört avuç getirebildi. Bir kilime koydular.
Seleme diyor ki: “Tahminimce tamamı oturmuş bir keçi kadar ancak vardı.” Sonra Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) bereket duası edip şöyle buyurdu: “Herkes kabını getirsin.” Koşuştu, getirdiler. O orduda kimsenin kabı boş kalmadı, hepsini doldurdular. Yine de hurma arttı. Sahabeden biri şöyle rivayet etmiş: “O bereketin gidişatından anladım ki, eğer yeryüzündeki herkes gelseydi, o hurma onlara bile yeterdi.”
Dördüncü Misal: Başta Buhârî ve Müslim, sahih hadis kitapları bildiriyor ki, Abdurrahmân İbni Ebî Bekri’s-Sıddık şöyle demiş:
Biz yüz otuz sahabi, bir seferde Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) ile beraberdik. Dört avuç miktarı olan bir sâ’ ekmek için hamur hazırlandı. Bir de keçi kesildi, pişirildi; yalnız ciğer ve böbrekleri kebap yapıldı. Yemin ederim, Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) o kebaptan yüz otuz sahabinin her birine bir parça kesti, verdi. Sonra pişmiş eti iki kâseye koydu. Hepimiz doyuncaya kadar yedik, daha da kaldı. Ben fazlasını deveye yükledim.
Beşinci Misal: Sahih hadis kitapları kesin bir şekilde bildiriyor ki, Büyük Ahzab Savaşı da denilen meşhur Hendek günü hakkında Hazreti Câbiru’l-Ensârî yeminle şöyle ilan etmiş:
O gün dört avuç miktarındaki bir sâ’ arpa ekmeğinden, bir yaşında bir keçi oğlağından bin kişi yedi ve yemek öylece kaldı. Yine Hazreti Câbir diyor ki: O gün yemek evimde pişirildi. O bin kişinin hepsi o
Dipnotlar
- Kadı Iyâz, eş-Şifâ 1/293.
- Müslim, îmân 44-45; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 2/421, 3/11; en-Nesâî, es- Sünenü’l-Kübrâ 5/246.
- Buhârî, şerike 1, cihâd 123; Müslim, lukata 19.
- Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 3/417; en-Nesâî, es-Sünenü’l-Kübrâ 5/244, 6/279; et-Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr 1/211.
- Buhârî, hibe 28, et’ime 6; Müslim, eşribe 175.