Bir hadiste, Cenâb-ı Hakk’ın, bir kulu sevince yerde ve gökte o kul için hüsnü kabul vaz’ edildiği ifade edilir.346 Buradan hareketle şöyle de dua edilebilir: وَضَعْ لَنَا الْوُدَّ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ “Allahım! Gökte ve yerde bulunan kullarının kalbine bize karşı sevgi yerleştir!” Bu sözlerle, bizim için de hüsnü kabul vaz’ edilmesini, kalblerin bize karşı açılmasını ve ihlâsla dine hizmet etme imkânlarının bahşedilmesini istemiş oluruz.
Duada önemli bir espri de şudur: Kendiniz için dua edeceğiniz zaman şayet ümmet-i Muhammed’i de yâd ediyorsanız bu durum, Cenâb-ı Hakk’ın rahmetinin ihtizaza gelmesine vesile olur. Size, “Benim kullarımı düşünen kulum.” nazarıyla bakar ki bu çok önemlidir.
318 Tirmizî, salât 305; Nesâî, salât 9; İbn Mâce, ikâme 202.
319 Buhârî, rikak 38; Ahmed İbn Hanbel, el–Müsned 6/256.
320 Buhârî, bed’ü’l–halk 6, edeb 41, tevhid 33; Müslim, birr 157.
321 Müslim, salâtü’l–müsafirin 84.
322 Bkz.: Sâdî-i Şirâzî, Bostan ve Gülistan, s.309.
323 Buhârî, teheccüd 14, daavât 14, tevhid 35; Müslim, salâtü’l–müsafirîn 168-170.
324 Müslim, salât 222; Tirmizî, daavât 76, 113; Ebû Dâvûd, salât 340.
325 Furkan sûresi, 25/64.
326 el-Beyhakî, Şuabü’l-îmân 3/169.
327 Buhârî, teheccüd 1, daavât 10, tevhîd 8, 24, 35; Müslim, salâtu’l–müsâfirîn 199.
328 Bkz.: Bediüzzaman, Sözler, s.44 (Dokuzuncu Söz, Dördüncü Nükte).
329 Müzzemmil sûresi, 73/8.
330 Müzzemmil sûresi, 73/2-4.
331 Bkz.: Müslim, salâtü’l–müsâfirîn 141; Tirmizî, salât 348; Ebû Dâvûd, tatavvu 26; Nesâî, kıble 13, kıyâmü’l–leyl 2, 64.
332 Bkz.: Bediüzzaman, Mektubat, s.451 (Yirmi Dokuzuncu Mektup, Altıncı Nükte).