Ne var ki evlatlar anne-babalarına karşı aynı duygulara sahip değildir. Bu yüzden Kur’ân-ı Kerim, ısrarla anne babaya itaat etme ve onların haklarını gözetme üzerinde durur. Hâlbuki Kur’ân’da evlada karşı merhametli olmayı emreden herhangi bir âyet yoktur. Çünkü evlada karşı merhamet, zaten insan tabiatında mündemiç olan bir duygudur. Kur’ân, insan fıtratının bir gereği olarak ortaya konulan bu tür davranışları fıtrata havale ederken tabiatın tezahürü olarak ortaya çıkmayan meselelerde tahşidatta bulunur. Nitekim çocuklarını ihmal eden veya onlara kötü muamelede bulunan anne babaların sayısına nispetle anne-babasının bakımını aksatan, onlara kötü muamelede bulunan çocuk sayısı çok daha fazladır. Bu sebeple Kur’ân farklı âyet-i kerimelerde Allah’a kulluktan hemen sonra anne-babaya iyi davranmayı emretmiştir. Mesela Nisâ sûresinde şöyle buyrulur: وَاعْـبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُـشْرِكُوا بِه۪ شَيْــٔاً وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَاناً“Yalnız Allah’a ibadet edin, O’na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anne babaya da güzel muamele edin.”⁶¹

İsrâ sûresinde de anne baba hakkına şöyle vurgu yapılır: وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَاناًۜ اِمَّا يَـبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِـبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَآ اُفٍّ وَلَا تَـنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلاً كَر۪يماً“Rabbin şöyle buyurdu: Allah’tan başkasına ibadet etmeyin. Ana-babalarınıza da güzel muamele edin. Şayet onların ikisinden biri ya da her ikisi birden yaşlılık zamanlarında senin yanında bulunurlarsa sakın onlara hizmetten yüksünme, ‘öf” bile deme, onları azarlama, onlara tatlı ve gönül alıcı sözler söyle.”⁶²