• Yine başta İmam Buhârî, sahih hadis kitaplarının sahipleri haber veriyor: Enes’in annesi, Resûl-u Ekrem’e (aleyhissalâtü vesselam), “Hizmetkârın olan Enes’in evladı ve malı hakkında bereket duası et.” diye yalvarmış. Allah Resûlü de şöyle dua etmiş, اَللّٰهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَهُ .Hazreti Enes, ömrünün sonlarında yeminle ilan ediyor ki: “Ben kendi elimle yüz evladımı defnettim. Mal ve servet itibarı ile de hiçbiri benim kadar mesut yaşamamıştır. Malımı görüyorsunuz ki pek çoktur. Bütün bunlar Resûl-u Ekrem’in duasının bereketindendir.”
• Başta İmam Beyhakî, hadis âlimleri haber veriyor ki: Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam), cennetle müjdelenen on sahabiden Abdurrahmân İbni Avf’a malının çok ve bereketli olması için dua etmiş. O duanın bereketiyle Abdurrahmân İbni Avf o kadar servet kazanmış ki, bir defasında yedi yüz deveyi yükleriyle beraber sırf Allah için sadaka vermiş. İşte Resûl-u Ekrem’in duasının bereketine bakınız, “Bârekâllah” deyiniz!..
• Hem İmam Buhârî başta olmak üzere, hadis rivayetçileri şöyle naklediyor: Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) Urve İbni Ebi’l-Ca’d’e ticarette kâr ve kazanç sağlaması için bereket duası etmiş. Urve diyor ki: “Ben bazen Kûfe çarşısında duruyordum. Bir günde kırk bin kazanıyor, sonra evime dönüyordum.” İmam Buhârî şöyle diyor: “Toprağı da eline alsa onda bir kazanç bulurdu.”
• Yine Allah Resûlü, Abdullah İbni Câfer’e malının çok olması ve bereket için dua etmiş. Hazreti Abdullah İbni Câfer o derece servet kazanmış ki, o asırda meşhur olmuş. Resûl-u Ekrem’in bereket duasıyla elde ettiği serveti kadar cömertliğiyle de şöhret bulmuş.
Dipnotlar
- “Allahım! Onun malını ve evladını çoğalt ve ona verdiklerini bereketli kıl.” (Bkz. Buhârî, deavât 18, 25, 47, 48; Müslim, fezâilü’s-sahâbe, 141-143).
- Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 3/248, 6/430; et-Tayâlisî, el-Müsned 1/270; İbni Hibbân, es-Sahîh 16/143.
- Buhârî, nikâh 7, 68, deavât 53; Müslim, nikâh 79.
- Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 6/115; Abd İbni Humeyd, el-Müsned 1/407; et- Taberânî, el-Mu’cemü’l-Kebîr 1/129, 6/27.
- Buhârî, menâkıb 28; Ebû Dâvûd, büyû’ 27; İbni Mâce, sadakât 7; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 4/375.
- Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 1/205; en-Nesâî, es-Sünenü’l-Kübrâ 5/48, 180, 6/265.
- İbni Hibbân, es-Sikât 3/207; İbni Abdilberr, el-İstîâb 3/881; el-Mizzî, Tehzîbü’l- Kemâl 14/367.