sırada Mekke-i Mükerreme’de, tıpkı Ebûbekri’s-Sıddık gibi sahabeye teselli verip onları sakinleştirerek mâlûm güzel ve akıcı lisanıyla Hazreti Ebûbekir’in hutbesinin mealinde bir konuşma yapmış. Hatta iki hutbenin kelimeleri birbirine benzer.
Yine Resûl-u Ekrem Sürâka’ya buyurmuş ki: كَيْفَ بِكَ إِذَا أُلْبِسْتَ سُوَارَيْ كِسْرٰى“ Kisrânın iki bileziğini takacaksın.” Hazreti Ömer zamanında Kisrâ mahvedildi, ziynetleri ve şahane bilezikleri geldi. Hazreti Ömer, Sürâka’ya taktı.اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي سَلَبَهُمَا كِسْرٰى وَأَلْبَسَهُمَا سُرَاقَةَ dedi, Hazreti Peygamber’in haberini tasdik ettirdi.
Hem Resûl-u Ekrem ferman etmiş ki: إِذَا ذَهَبَ كِسْرٰى فَلَا كِسْرٰى بَعْدَهُ , “İranlıların Kisrâsı gittikten sonra bir daha kisrâ çıkmayacak.” Söylediği gibi oldu.
Yine Kisrâ elçisine demiş ki: “Şimdi Kisrâ’nın oğlu Şîreveyh Perviz, Kisrâ’yı öldürdü.” O elçi araştırmış, aynı vakitte öyle olduğunu öğrenmiş. O da İslam’a girmiş. Bazı rivayetlerde o elçinin adı Fîruz’dur.
Hem kesin ve sahih nakille, Resûl-u Ekrem, Hâtıb İbni Ebî Beltea’nın Kureyş’e gizlice gönderdiği mektubu haber vermiş. Hazreti Ali ile Mikdad’ı gönderip, “Filan mevkide bir şahısta şöyle bir mektup var, alınız, getiriniz.” demiş. Gitmişler, aynı yerden o mektubu getirmişler. Resûl-u Ekrem, Hâtıb’ı huzuruna çağırıp “Neden yaptın?” demiş, o da özür beyan etmiş. Hazreti Peygamber de özrünü kabul buyurmuş.
Hem sahih rivayetle, Utbe İbni Ebî Leheb hakkında يَأْكُلُهُ كَلْبُ اللّٰهِ , diyerek onun feci sonunu haber vermiş. Sonra Yemen tarafına giderken bir aslan Utbe’yi yemiş, Hazreti Peygamber’in (aleyhissalâtü vesselam) hem bedduasını hem haberini tasdik etmiş.
Dipnotlar
- Bkz. el-Hâkim, el-Müstedrek 3/318; el-Beyhakî, Delâilü’n-Nübüvve 6/367.
- İbni Abdilberr, el-İstîâb 2/581; İbni Hacer, el-İsâbe 3/41. Yakın ifadeler için ayrıca bkz. eş-Şâfiî, el-Ümm 4/157; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ 6/357.
- “O bilezikleri Kisrâ’dan alıp Sürâka’ya giydiren Allah’a hamdolsun.” (Bkz. İbni Sa’d, et-Tabakâtü’l-Kübrâ 5/90; el-Beyhakî, es-Sünenü’l-Kübrâ 6/357).
- Buhârî, eymân 3; Müslim, fiten 75-78.
- Bkz. İbni Hişâm, es-Sîratü’n-Nebeviyye 1/191; İbni Sa’d, et-Tabakâtü’l-Kübrâ 1/260; el-Beyhakî, Delâilü’n-Nübüvve 4/3990-391.
- Bkz. el-Mâverdî, A’lâmü’n-Nübüvve 1/154-155; Kadı Iyâz, eş-Şifâ 1/343.
- Bkz. Buhârî, cihâd 141, meğâzî 46; Müslim, fezâilü’s-sahâbe 161.
- "Allah’ın yırtıcı bir hayvanı onu yiyecek."
- Bkz. et-Taberî, Câmiu’l-Beyân 27/41; el-Esbehânî, Delâilü’n-Nübüvve s. 219; el-Münâvî, Feyzu’l-Kadîr 2/395.