إِنَّ الْخِلَافَةَ بَعْدِي ثَلَاثُونَ سَنَةً.. ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَضُوضًا..وَإِنَّ هٰذَا الْأَمْرَ بَدَأَ
نُبُوَّةً وَرَحْمَةً.. ثُمَّ يَكُونُ رَحْمَةً وَخِلَافَةً.. ثُمَّ يَكُونُ مُلْكًا عَضُوضًا.. ثُمَّ يَكُونُ عُتُوًّا وَجَبَرُوتًا...
Hazreti Hasan’ın altı ay hilafetiyle, Çihâr Yâr-ı Güzîn’in (dört seçkin dost olan Raşit Halifelerin) hilafet zamanlarını ve onlardan sonra idarenin saltanat şekline gireceğini, ardından o saltanatın zorbalığa gelip dayanacağını ve ümmetin içinde bozgunculuğun baş göstereceğini haber vermiş. Söylediği gibi çıkmış.
Hem kesin ve sahih nakille, şöyle ferman etmiş:
يُقْتَلُ عُثْمَانُ وَهُوَ يَقْرَأُ فِي الْمُصْحَفِ. وَأَنَّ اللّٰهَ عَسٰى أَنْ يُلْبِسَهُ قَمِيصً ا
وَإِنَّهُمْ يُرِيدُونَ خَلْعَهُ
Bu sözlerle Hazreti Osman’ın halife olacağını, azlinin isteneceğini ve mazlum bir şekilde, Kur’an okurken katledileceğini haber vermiş, haber verdiği gibi çıkmış.
Yine kesin ve sahih rivayetle, hacamatla mübarek kanını aldırıp Abdullah İbni Zübeyr bereket vesilesi olarak şerbet gibi içtiği zaman, وَيْلٌ لِلنَّاسِ مِنْكَ وَوَيْلٌ لَكَ مِنَ النَّاسِ buyurmuş. Harika cesaretiyle ümmetin başına geçeceğini, müthiş hücumlara maruz kalacağını ve insanların onun yüzünden dehşetli hadiseler yaşayacağını haber vermiş, söylediği gibi olmuş. Abdullah İbni Zübeyr, Emevîler zamanında Mekke’de
Dipnotlar
- “Hilafet benden sonra otuz sene devam edecektir.” (Tirmizî, fiten 48; Ebû Dâvûd, sünnet 9; Ahmed İbni Hanbel, el-Müsned 5/220, 221).
- “(Hilafet benden sonra otuz sene devam eder); sonra hükümdarlığa döner.” (Bkz. İbni Kesîr, Tefsîru’l-Kur’an 3/302; İbni Hacer, Fethu’l-Bârî 8/77).
- “Bu iş, nübüvvet ve rahmet olarak başladı, rahmet ve hilafet olarak da devam eder. Sonra da zalim hükümdarlık… Ve nihayet zorbalık ve ceberutluğa gelir dayanır.” (Bkz. et-Tayâlisî, el-Müsned s. 31; el-Bezzâr, el-Müsned 4/108; Ebû Ya’lâ, el-Müsned 2/177).
- “Osman, Kur’an okurken öldürülecek. Allah Osman’a (hilafet) gömleği giydirecek. Halbuki fitne gürûhu o hilafet gömleğini çıkarmaya (onu hilafetten indirmeye) çalışacak.” (Kadı Iyâz, eş-Şifâ 1/339). Ayrıca bkz. Tirmizî, menâkıb 18; İbni Mâce, mukaddime 11.
- Hacamat: Vücudun belli bir yerinden kan aldırma.
- “Birçok insanın senden, senin de bazı insanlardan çekeceğiniz var!” (Bkz. Dârakutnî, Sünen 1/228; el-Hâkim, el-Müstedrek 3/638; Ebû Nuaym, Hilyetü’l- Evliyâ 1/330).