Yoksa meseleyi elin-âlemin takdirine bağlayan insanların, bulunduğu yerin bir adım ötesine geçebilmeleri mümkün değildir. Böyle insanlar hakkında başkalarının, “Falan kişinin maşallahı var! Nasıl da insanlara yardımcı oluyor, yol gösteriyor ve onları içine düştükleri bataklıktan çıkarıyor.” türünden sözler söylemelerinin de onlara hiçbir faydası olmayacaktır. Sorudaki hadis-i şerif muvacehesinde değerlendirecek olursak, şayet bir mü’min ilmi ve bilgisi arttığı hâlde dünyayı ve içindekileri elinin tersiyle itemiyor, hâlâ dünya ile oturup kalkıyor, dünya deyip onun arkasından koşuyor, bir paye elde ettiğinde hemen gözünü daha yukarısındaki bir payeye dikiyor ve ihraz etmiş olduğu dünyalıkları elinden kaçırmamak için ölüp ölüp diriliyorsa o, başka değil ancak Allah’tan uzaklaşmış demektir.

181 el-Münâvî, Feyzu’l-kadîr 6/52.

182 Bkz.: Bediüzzaman, Sözler s.38 (Sekizinci Söz); Nur’un İlk Kapısı s.17.

183 Mâide sûresi, 5/104.

184 Bkz.: et-Teftâzâni, Şerhu’l-Mekâsıd 2/264; Mütercim Asım Efendi, Merehu’l-meâli fi şerhi’l-mâlî s.155.

185 Bkz.: Buhârî, menâkıb 24; en-Nesâî, es-Sünenü’l-kübrâ 5/54.

186 Ra’d sûresi, 13/28.

187 Ra’d sûresi, 13/29.

188 el-Bezzâr, el-Müsned 10/315; ed-Deylemî, el-Müsned 1/473.

189 Bkz.: Müslim,hudûd24; Ebû Dâvûd,hudûd24, 25.