Kardeşlik anlayışımız nasıl olmalıdır? İçinde bulunduğumuz durumla alâkalı bir değerlendirme yapar mısınız?

Mevzua girmeden bir hususa dikkat çekmek istiyorum. İradî ve ihtiyarî kabul ettiğimiz fiillerimize kadar her şeyi ve hasenat namına bütün yaptıklarımızı Cenâb-ı Hakk’a vermekte çok hassas davranmak gerekiyor. İnsan bu mevzuda nefsine rağmen kendini ikna etmelidir. Zâhiren kendi hareketlerine terettüp eder gibi görünen noktalarda bile temkinli olmalı ve “Hayır, bunlar da O’na aittir. Sakın sahiplenmeye kalkma!” diyerek kendi nefsine pay ayırmaktan kendini kurtarmalıdır. İnanan insan, şirkin her türlüsünden kaçınmak ve hatta bu mevzuda kıskanç olmak zorundadır. Haddizatında, Cenâb-ı Hak da kendine şerik koşulmasına karşı çok “gayûr”dur. Bütünüyle kendisi için yapılmayan amellerin hiçbirinin O’nun yanında sinek kanadı kadar kıymet ve değeri yoktur. Yapılan bütün hizmetler hangi isim ve unvan altında ve nerede yapılırsa yapılsın, Allah katında değer ve kıymete haiz olabilmesi için ihlâs ve O’nun rızasına dikkat edilmelidir. Dikkat edilmesi gereken ikinci husus da soruda mevcut mânânın yaşanır keyfiyetiyle devamlı ve sürekli olmasıdır…