Kureyşliler Hz. Osman’ı yakalayıp hapsettiler. Bir ara onun öldürüldüğü şâyiası bile duyuldu. Gelmesi gecikince, bu şâyianın doğruluğu kanaatine varıldı. Bunun üzerine, Allah Resûlü, Müslümanları biata çağırdı. Kendisi bir ağacın altında oturmuştu, Müslümanlar da gelip gelip O’na biat ediyorlardı.7 Daha sonra bu ağaca “Rıdvan ağacı” dendi. Rıdvan ağacı, Hz. Ömer döneminde kesilmişti; zira Hz. Ömer (radıyallâhu anh) bu ağaca kudsiyet atfedilmesinden korkuyordu.8
5. Ölüme Biat
Biat sesini duyunca herkes yerinden ok gibi fırladı.. ve o uğurda ölüme kadar her şeye biat ettiler.9 Çünkü o esnada ancak ölüm için biat edilirdi. Evet, herkes koştu, hem öyle koştular ki bir yarım insanın dışında Allah Resûlü’nün, mübarek elini sıkmadık tek fert kalmadı.10
Sadece bir insan kalmıştı ki, o da şu anda Mekke’deydi ve hayatta olup olmadığı da bilinmiyordu. Allah Resûlü yine, zaman ve mekânı aştığı anlardan birini yaşıyor gibiydi. Sanki zaman ve mekân önünde dürülmüş ve sanki çok ötelerdeki Osman’ın (radıyallâhu anh) elinden tutmuş gibi bir hâli vardı. Sol elini kaldırdı, “Bu benim elim.” dedi. Ardından da sağ elini kaldırdı: “Bu da Osman’ın (radıyallâhu anh) eli.” buyurdu. Ve ardından ilave etti: “Şahit olun, ben Osman’ın (radıyallâhu anh) yerine biat ediyorum.”11
Bu ne kudsî biattı ki Allah Resûlü o biata vekâlet ediyordu..!