Bu hususlar nazar-ı itibara alınınca, “Mecmuatü’l-Ahzâb”ın tekrar gözden geçirilerek yeni bir tasnif ve güzel bir baskı ile daha geniş kitlelerin istifadesine sunulabileceği düşüncesi hâsıl oldu. Önce kitap baştan sona birkaç defa taranarak muhafaza edilecek ya da kitap haricinde tutulacak virdler tefrik edildi. Hazret-i Üstad’ın “Ben şurayı okumuyorum” demek suretiyle işaret ettiği yerler de dikkate alınarak, zâhir itibarıyla Usûlüddin’e ve Ehl-i Sünnet’in tarz-ı telâkkilerine uygun düşmeyen evrâd ü ezkâr çıkarıldı. Aslında, keşf ve müşâhedelerinde eşsiz bir zevke ve aşkın bir hâle mazhar olan bazı ehl-i irfanın ve meşayihin bir kısım hususî mülâhazalarının tazarru ve niyazlarına da yansımış olması pek tabiîdir. Ne var ki, bu mülâhazaların, aynı seviyenin insanı olmayan kimseler tarafından yanlış anlaşılması ve su-i tevile maruz kalması da söz konusudur. Bundan dolayı, o türlü hususî mülâhaza ihtiva eden hizbler mecmuanın dışında tutuldu.