Efendimiz de (sallallâhu aleyhi ve sellem), meleklerin ilim talebelerini kuşatacağını ve onların üzerine sekine ineceğini anlattığı hadis-i şerifte meseleyi müzakereye bağlıyor.19“Mufâale babı”ndan gelen müzakere kelimesi, birden fazla insanın baş başa vererek bir meseleyi etraflıca değerlendirmesi anlamına gelir. Müzakere, âdet kabilinden kitap okuma şekli olmadığı gibi birinin okuyup diğerlerinin uyuklaması da değildir. Bilakis on insanın kafa kafaya vererek bir konu etrafında imal-i fikir etmesi ve ‘tesâdüm-i efkârdan (fikirlerin çarpışmasından) barika-i hakikatin’ (hakikat parıltısının) tecelli etmesidir.
Burada tek bir usul takip edilmek zorunluluğu yoktur. Zira bu, zamanla insanlarda ülfet ve bıkkınlık hâsıl edebilir. Dolayısıyla yapılan müzakereden, o ‘menhelü’l-azbü’l-mevruddan’ (dupduru tatlı su kaynağından) gerektiği ölçüde istifade edilemez. Önemli olan, herkesin yeni ve orijinal şeyler öğrenmenin hazzını tatmasını sağlamak ve okumayı çok saygın ve istifade edilebilir bir aktivite hâline getirebilmektir. Bu da yapılan derslerin formatıyla sık sık oynamaya, yeni metotlar geliştirmeye bağlıdır.