Dolayısıyla Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), aslında gafletle ve şuursuzca dua etmekten Allah’a sığınmıştır diyebiliriz. Biz biliyoruz ki O, hiç böyle dua etmemiştir. Fakat diğer hususlarda olduğu gibi burada da rehberliğinin muktezası olarak bunları özellikle vurgulamıştır. Bizim gibi yolda kalmışlara, düşmüşlere, sürçmüşlere yol göstermektedir. Bize düşen de hiç bıkmadan, usanmadan, durmadan adap ü erkânına riayet ederek dua dua Allah’a yalvarmaktır.

9 Müslim, zikr 73; Ebû Dâvûd, vitr 32; Tirmizî, daavât 68.

10 Fâtır sûresi, 35/28.

11 A’râf sûresi, 7/179.

12 Bakara sûresi, 2/186.

13 Mü’min sûresi, 40/60.

14 Tirmizî, daavât 65; el-Hâkim, el-Müstedrek, 1/670.