وَاللّٰهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّـمَۤاءِ مَۤاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا“Allah gökten bir su indirdi ve onunla ölümünden sonra yeryüzünü diriltti.”⁴, وَأَحْيَيْنَا بِه۪ بَلْدَةً مَيْتًاۘ كَذٰلِكَ الْخُرُوجُ“Biz, o su ile ölü bir beldeyi dirilttik. İşte (kabirden) çıkışınız da böyle olacaktır.”⁵, وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَۤاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ“Biz, her canlı şeyi sudan var ettik.”⁶ beyanlarıyla ifade edilen kaynaktan elde ettiği gibi, imansızlık, mârifetsizlik, muhabbetsizlik kuraklığına, çoraklığına maruz kalmış ve hatta ölmüş ruhlar da; inançla hayat ufkuna yönelir, mârifetle onu duymaya başlar, aşkla onun enginliklerine açılır; azim, irade ve kararlılıkla da dirilirler; dirilir ve وَإِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظ۪يمٍ“Şüphesiz Sen en yüksek bir ahlâk üzeresin.”⁷ tebcili ile serfirâz Ahlâk Kahramanı’nın rehberliğinde تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللّٰهِ“Allah ahlâkı ile ahlâklanın.”⁸ hedefini gerçekleştirdiği ölçüde, ilâhî maiyyete ulaşır; o maiyyetin eb’âda sığmayan ferah-fezâ ikliminde sevinçle kanat çırpar; sürekli, şevkle şükür soluklar; mevsimi gelince, Hak huzurunda bulunmanın iştiyakıyla lâmekânî ve lâzamanî bir ufka erer ki, orada vicdanı her zaman:

“Bir de Ben onu sevdim mi, artık onun gören gözü, işiten kulağı, tutan eli… (ilh.) olurum.”⁹ hakikatini duyar; ruhu da فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّتُ نَع۪يمٍ¹⁰ fehvâsınca, cennetlerde, Rabbülâlemîn’in civarında, Hazreti Erhamü’r-Râhimîn’in maiyyetinde, Sultan-ı Akderu’l-Kâdirîn’in gücü ile hep sonsuza doğru pervâz eder durur.