Evvelen; Nebiler Serveri’nin (sallallâhu aleyhi ve sellem) torunlarını omuzunda taşıdığı esnada onların hangi vaziyette olduklarına bakmak lâzım: Acaba, namazda dahi gelip Resûl-i Ekrem’in boynuna sarıldıklarında o İki Güzel’in yaşları kaçtı? Sonra hangi yaşa kadar böyle yapmaya devam etmişlerdi? Acaba rivayet edilen hâdiselerin cereyanı sırasında, kendilerine “Aman yapma, etme!..” dendiğinde meseleyi anlayacak çağa ulaşmışlar mıydı, yoksa daha çok küçük mü sayılırlardı? Bildiğiniz gibi; Hazreti Ali Efendimiz’in Hazreti Fatıma Validemizle izdivacı hicret-i seniyyenin ikinci senesinde olmuştu. Hazreti Hasan, hicretin üçüncü yılında Ramazan ayında Medine’de doğmuştu. Hazreti Hüseyin ise, hicrî dördüncü senenin Şaban ayında dünyaya gelmişti. Dolayısıyla, İki Cihan Serveri’nin (aleyhissalâtü vesselâm) Allah’a yürüdüğü sırada bile bu iki Peygamber torunu daha altı-yedi yaşlarındaydılar. Demek ki, Nebiler Serveri mübarek omuzlarına aldığında henüz onlar yaş itibarıyla çok küçük idiler. Öyleyse, bu mevzuda nakledilen misallerden anne-babanın çocuğa karşı tavır ve davranışları ile alâkalı bir kâide çıkarılacaksa, öncelikle bu hususu göz önünde bulundurmak, o vakıaların cereyan zamanını ve şahısların durumlarını iyi belirlemek icap etmektedir.