Ayrıca, melekler, tesbihin Cenâb-ı Hak indindeki kıymetini ve onun Allah katında en makbul sözlerden olduğunu da biliyor ve o mârifetle tesbihlerini daha bir derin dile getiriyorlar. Nitekim, Resûl-i Ekrem Efendimiz buyurmuşlardır ki; “İki söz vardır ki, onlar Rahman’a sevgili, dile hafîf, mizanda ise pek ağırdır. Bunlar:سُبْحَانَ اللّٰهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللّٰهِ الْعَظِيمِcümleleridir.”¹⁵ Evet, kabaca “Sübhansın yâ Rab! Hamd ü senâ duygusuyla dopdolu olarak Seni tesbih ederim. Ey yüce Allahım, Sen noksan sıfatlardan, eksik ve kusurdan, şerik ve yardımcıdan münezzehsin, mütealsin.” mânâlarına gelen bu iki cümlenin söylenmesi çok kolaydır, dile ağır gelmez; bunlar boş ve değersiz sözler değildir, bilâkis Hak katında makbul ve kıymetlidir; ayrıca, mizanda da çok ağırdırlar. Gözünüzde çok küçük olan ve belki de çoklarının hafife aldığı bu iki cümle, eğer gönülden söylenmişse, ahirette getirilip mizanda terazinin hasenat kefesine konulunca, yığın yığın günahları havaya kaldıracak kadar ağırlaşacaktır. Çünkü bu söz Cenâb-ı Hak nezdinde çok sevimlidir.