Şimdi bir sene, iki sene, üç sene… on sene bir insanın nabzı tutulduğunda, o, hep aynı istikametini koruyor, hep olduğu gibi görünüyor, olduğu gibi yaşıyor ve olduğu gibi kalıyorsa, hiç şüpheniz olmasın o insan, gönüllerde hüsnükabul görecektir. Zannediyorum, benim gibi ruhta kaba saba olan bir insan bile o dönemde olsaydı, “Vallahi bu inanılacak bir insan!” derdi. Bu sebeple, netice itibarıyla diyebiliriz ki, Allah Resûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem), Cenâb-ı Hakk’ın kendi isimlerinden ayırıp O’na verdiği raûf ve rahim sıfatlarının yanı sıra, emniyet, fetanet gibi sıfât-ı nebeviyeye de en yüksek derecelere sahipti. Allah (celle celâluhu), sahip olduğu bütün bu sıfatlarıyla O’nu insanlara göndermiş ve insanlar da bu emniyet abidesine gönülden inanmışlardı.

Adanmış Ruhlar ve Beklentisizlik