Gafûr⁸⁶ burcunda, Bâis⁸⁷ ismi Vâris⁸⁸ burcunda, Muhyî⁸⁹ ismi Muhsin⁹⁰ burcunda, Rab ismi Mâlik burcunda (yani mânâsında) doğdu. İnsanlık âlemi içindeki pek çok âlemi aydınlattı, ışıklandırdı ve nuranî ahiret âleminden pencereler açıp insanın o karanlık dünyasına nurlar serptiler.

Sonra muazzam bir perde daha açıldı, yeryüzü âlemi göründü. Felsefenin karanlıklı ilmî kanunları hayale dehşetli bir âlem gösterdi. Top güllesinden yetmiş defa daha süratli bir hareketle, yirmi beş bin senelik mesafeyi bir senede alan ve her vakit dağılmaya, parçalanmaya müsait, içi zelzeleli ve çok yaşlı yeryüzünün üstünde, kâinatın sonsuz boşluğunda seyahat eden biçare insanın vaziyeti bana yalnızlık ve korku veren bir karanlık içinde göründü. Başım döndü, gözüm karardı. Birden yerin ve göklerin Hâlık’ı, Kadîr, Alîm, Rab, Allah, Rabbü’ssemâvâti ve’l-arz⁹¹ ve Müsahhirü’ş-şemsi ve’l-kamer⁹² isimleri; rahmet, azamet ve rubûbiyet burcunda doğdular. O âlemi öyle nurlandırdılar ki, yerküre bana gayet muntazam, itaatkâr, mükemmel, hoş, emniyetli; gezinti, keyif ve ticaret için hazırlanmış bir yolcu gemisi şeklinde göründü.

Kısacası: Cenâb-ı Hakk’ın kâinata bakan bin bir isminin her biri bir âlemi ve onun içindeki âlemleri aydınlatan bir güneş hükmündeydi ve ehadiyet⁹³ sırrıyla her ismin cilvesinde diğer isimlerin cilveleri de bir derece görünüyordu.

Sonra kalb, her karanlığın arkasında ayrı bir nur gördüğü için seyahate iştahı açılıyordu. Hayale binip göklere çıkmak istedi. O zaman gayet geniş bir perde daha açıldı. Kalb gökler âlemine girdi, gördü ki o nuranî, tebessüm eder gibi görünen yıldızlar yerküreden daha büyüktür ve ondan daha süratli bir şekilde, iç içe geziyor, dönüyorlar. Biri yolunu bir dakika şaşırsa başkasıyla çarpışacak, öyle bir patlama