Değişik vesilelerle arkadaşlara anlatmaya çalıştığım bir diğer husus da telefon görüşmelerinin gereksiz yere uzatılmamasıdır. Bazen telefonla konuşulurken meseleler o kadar uzatılıyor ki, görüşmenin önemli bir kısmını “yaniler”, “şeyler” teşkil ediyor. Hâlbuki konuşulacak mevzular daha önce not edilse ve oradan okunsa hem telefon adına israf edilmemiş, hem boş yere karşı tarafın zamanı alınmamış olur. Bazen bakıyorsunuz iki dakikada anlatılabilecek bir mevzu önceden hazırlanılmadığı, not alınmadığı için ancak yarım saatte anlatılıyor. Hâlbuki hekimler uzun süre telefonla konuşmanın beyin tümörüne sebebiyet verebileceğini söylüyor. Hekimlik mevzuunda onlara inanmak vacip olduğuna göre bizim de bu konuda dikkatli olmamız icap eder; aksi hâlde günaha girmiş oluruz.

Hâsılı, inanan insanlar olarak bizlerin bütün hâl ve hareketlerinde belli bir nizam ve ölçü olmalı; disiplinli oturup disiplinli kalkmalı, disiplinli hareket edip disiplinli konuşmalı ve hayatımızı hep semavî disiplin ve kurallara bağlı sürdürmeliyiz.

54 Bakara sûresi, 2/3.

55 Buhârî, îmân 29; Nesâî, îmân 28.

56 Bkz.: Tirmizî, kıyâmet 55 (2507); İbn Mâce, fiten 23.

57 Buhârî, teheccüd 20, savm 54-57, ehâdîsü’l-enbiyâ 37, nikâh 89, edeb 68; Müslim, sıyâm 181.

58 Bkz.: İnşirâh sûresi, 94/7-8.

59 Bkz.: Bediüzzaman, Lem’alar s.153 (On Yedinci Lem’a, Yedinci Nota).

60 Bkz.: Bediüzzaman, Sözler s.792-793 (Lemaât); Mektubat s.537-538 (Hakikat Çekirdekleri).

61 Saf sûresi, 61/2.

62 Fahruddîn er-Râzî, Mefâtîhu’l-ğayb 29/270; el-Beğavî, Meâlimü’t-tenzîl 4/337.