“Yoktan var olmaz, vardan da yok olmaz.” diyorlar. Zamanımızda geçerli midir?

“Yoktan var olmaz, vardan da yok olmaz.” diyorlar. Zamanımızda geçerli midir?

Lavoisier’e dayandırılan bu söz sadece bir iddiadır. Diyorlar ki: “Madde enerjiden mürekkep ve enerjinin şekillenmiş hâlidir. Madde-enerji, enerji-madde bir devr-i daim hâlinde sürer gider. Demek ki, var yok olmaz, yok da var olmaz. Meselâ, yeryüzünde insanlar var olurlar, öldüklerinde çürür ve bu sefer de toprak olurlar. Ve varlıklarını toprak şeklinde devam ettirirler. Güneş’teki hidrojen helyuma çevrilir, ondan çıkan şua, radyasyon ve çeşitli boydaki dalgalar, dünyanın yedi bucağına yayılır hatta birçok sistemlere kadar gider ve onlar da kendilerine göre bunlardan istifade ederler. Yani, değişen sadece varlığın keyfiyetidir; yoksa bizzat varlık hep devam etmektedir.”

Evvelâ, Lavoisier “Var yok olmaz, yok da var olmaz.” derken bunu eşyanın kendisine nispet ederek söylemektedir. Yani, hiçbir varlık kendi kendine yok olmaz. Yok olan da yine kendi kendine var olamaz. Aynı zamanda, var ve yok etme gücüne sahip olamayan sebepler, tesadüfler; hatta varlık içinde en kabiliyetli olan insanlar dahi, bu hükme dahildirler.. onlar da bir varı yok, bir yoku da var edemezler.

Onların eliyle sadece terkipler değişir; varlık varlığını devam ettirirken, yok da ebediyen yok olarak kalır. Ancak, mesele Cenâb-ı Hakk’a (celle celâluhu) isnat edildiğinde bu hüküm tamamen tersine çevrilir. Allah (celle celâluhu) varı yok eder, yoku da var eder. Her baharda binlerce, yüz binlerce, yoktan ve hiçten yaratılan bunca nebâtâtı gördüğü hâlde, yok var olmaz diyen muannit evvelâ kendisi yok olmalıdır. Evet, Allah (celle celâluhu) varı yok eder, yoku da var eder. Zaten Lavoisier’nin de buna bir itirazı yoktur.