İşte birinci ve dördüncü fıkra “Allah” der, ikinci fıkra “Rab”, üçüncü ise “Hak” der. ¹⁹⁷فَذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ ayetinin nasıl bir mucize olduğunu anla. İşte Cenâb-ı Hakk’ın büyük icraatını, kudretinin mühim nakışlarını zikreder. Sonra da o büyük eserlerin, nakışların sahibi olarak, فَذَلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّ der. Yani “Hak”, “Rab” ve “Allah” isimlerini zikretmekle o muazzam tasarrufların kaynağını gösterir.

• Kur’an’ın meseleyi akla havale etmesinin örneklerinden:

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمٰوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمٓا أَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمٓاءِ مِنْ مٓاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دٓابَّةٍۖ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمٓاءِ وَالْأَرْضِ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ¹⁹⁸

İşte bu ayet, Cenâb-ı Hakk’ın kusursuz kudretini ve rubûbiyetinin büyüklüğünü gösteren, birliğine şahitlik eden göklerin ve yerin yaratılışındaki ilahî sanat tecellilerini.. gece ve gündüzün akışındaki rubûbiyet tecellisini.. toplum hayatında insan için en büyük vasıtalardan olan gemiyi su üstünde tutmaktaki rahmet tecellisini.. gökten su indirerek ölmüş zemini yüz binlerce canlı türüyle diriltmekteki ve yeryüzünü hayret verici şeylerin bir mahşeri suretine çevirmekteki büyük kudret tecellisini.. yeryüzünde sayısız farklı hayvanı basit bir topraktan yaratmaktaki rahmet ve kudret cilvesini.. rüzgârlara bitkilerin ve hayvanların nefes almasına ve aşılanmasına hizmet gibi mühim vazifeler verip onu buna hazırlamak için çekip çevirmesindeki, idare etmesindeki rahmet ve hikmet tecellisini.. yeryüzü ile gökler arasında bir rahmet vasıtası olan bulutları hayret verici şeylerin bir mahşeri suretinde hava boşluğunda toplayıp dağıtmaktaki, bir ordu gibi istirahat ettirip vazife başına çağırmaktaki rubûbiyet tecellisi gibi sanat nakışlarını da tek tek saydıktan sonra aklı, onların hakikatine ve inceliklerine yöneltip