İşte şu varlıkların bu sonsuz fakr ve ihtiyaçları ve gaybdan gelen bu fevkalâde, Rahmanî yardımlar açıkça gösteriyor ki: Onları himaye eden, onlara rızık veren sonsuz zenginlik sahibi bir Ganiyy-i Mutlak, sonsuz kerem sahibi bir Kerîm-i Mutlak, sonsuz kudret sahibi bir Kadîr-i Mutlak vardır; her şey, her canlı O’ndan yardım ister, medet bekler. Mânen ⁴²إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ der.

O vakit akıl, “İnandım ve tasdik ettim.” dedi.

Yedinci Nükte

Sonra o halde ⁴³اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ۝صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ dediğim vakit baktım ki: Mâzi tarafına göçüp giden insanlık kafilesi içinde gayet nuranî, parlak; peygamberler, sıddıklar, şehitler, evliya ve salih zâtlar var. Gördüm ki, istikbal karanlığını dağıtıp ebediyet yolunda geniş ve dosdoğru bir caddede gidiyorlar. Bu kelime o kafileye katılmam için yol gösteriyor, belki beni aralarına dâhil ediyor. Birden, fesübhânallah dedim, istikbal karanlığını aydınlatan ve tam bir selametle giden bu nuranî, büyük kafileye katılmamanın ne kadar zarar ve helâk sebebi olduğunu zerre miktar şuuru bulunanın bilmesi lâzım. Acaba bid’atlar icat etmekle o büyük kafileden ayrılan nereden nur bulabilir, hangi yoldan gidebilir? Rehberimiz Resûl-u Ekrem (aleyhissalâtü vesselam) buyurmuş ki: ⁴⁴كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ وَكُلُّ ضَلَالَةٍ فِي النَّارِ .Acaba bu kesin fermana karşı “ulemâü’s-sû” (ilmini kötü yolda ve çıkarları için kullanan âlimler) tabirine müstahak bazı bedbahtlar hangi faydayı buluyor, hangi fetvayı veriyorlar ki lüzumsuz, zararlı bir şekilde İslam şeairinin⁴⁵ apaçık hususlarına karşı geliyorlar; onları değiştirmeyi mümkün görüyorlar?

İlmini kötü yolda kullanan o âlimleri olsa olsa, bir mânânın bir anlık yansımasından gelen geçici bir uyanış aldatmıştır. Mesela, nasıl ki bir hayvanın veyahut bir meyvenin derisi soyulsa, geçici bir zarafet