Soru: Niçin böyle önemsiz insanların sıradan fiilleri ve şahsî günahları kâinatın öfkesine sebep oluyor?

Cevap: Bazı risalelerde ve daha önceki işaretlerde ispat edildiği gibi, küfür ve dalâlet müthiş bir haddi aşmadır ve bütün varlıkları ilgilendiren bir cinayettir. Çünkü kâinatın yaratılışının en büyük neticelerinden biri insanın kulluğudur, Cenâb-ı Hakk’ın rubûbiyetine iman ve itaatle karşılık vermektir. Kâfirler ve sapkınlar, küfürdeki inkârlarıyla varlığın asıl gayesi ve sebebi olan o büyük neticeyi reddettikleri için küfür bütün mahlûkatın hukukuna bir tecavüzdür. Hem küfür, Cenâb-ı Hakk’ın yarattığı sanatlı varlıkların aynasında cilveleri görünen ve ayna oldukları için o varlıkların kıymetlerini yücelten ilahî isimlerin tecellilerini inkâr olduğundan, o mukaddes isimlerle alay etmektir. Bütün sanatlı varlıkların kıymetini düşürmektir, onlara karşı büyük bir hakarettir. Her bir varlık yüce vazifelerle donatılmış Rabbanî birer memur derecesindeyken, küfür onları alçaltıp cansız, fâni, mânâsız birer mahlûk gibi gösterdiğinden bütün varlıkların hukukunu hiçe saymış olur.

İşte dalâlet, derecesine göre kâinatın yaratılmasındaki Rabbanî hikmete ve dünyanın bekâsındaki Sübhanî maksatlara zarar verdiği için kâinat isyan ve dalâlet yolundakilere karşı hiddete geliyor, varlıklar kızıyor, öfkeleniyor.

Ey cismi küçük olduğu halde günahı ve zulmü büyük,⁴⁷ ayıbı ve suçu ağır zavallı insan! Kâinatın hiddetinden, varlıkların nefretinden, öfkesinden kurtulmak istersen bunun çaresi, Kur’an-ı Hakîm’in mukaddes dairesine girmek ve Kur’an’ı tebliğ eden Resûl-u Ekrem’in (aleyhissalâtü vesselam) sünnet-i seniyyesine uymaktır. Gir ve tâbi ol!

On İkinci İşaret

Dört soru ve cevaptır.

Birinci Soru: Sınırlı bir hayatta, sınırlı günahlara karşılık sonsuz bir azap ve cehennem nasıl adalet olabilir?

Cevap: Önceki işaretlerde, bilhassa On Birinci İşaret’te açıkça anlaşıldı ki: Küfür ve dalâlet sonsuz bir cinayettir ve sayısız varlığın hukukuna tecavüzdür.