Son bir husus olarak şunu ifade etmek istiyorum. Maalesef toplumda bir acı, bir sızı olduğunda çıkarıp bir sigara yakmak, o mel’un zehirle güya teselli arayışı içine girmek bir âdet hâline gelmiştir. Hatta bazı inanmış insanlar, onun zararlı, çirkin ve mutlaka kurtulunması gereken bir alışkanlık olduğuna itikat ettikleri hâlde, yine de onu bir teselli unsuru olarak görmekte ve bunun neticesinde bir türlü onun pençesinden yakalarını kurtaramamaktadırlar. Hâlbuki bu, faydasız ve boş bir tesellidir. Mü’mine düşen her türlü dert, belâ, musibet karşısında Allah’a sığınmaktır. Evet, inanan insan teselliye ihtiyaç duyduğu zaman mümkünse oruca niyetlenmeli, kendini namaza vermeli, ellerini açıp Cenâb-ı Hakk’a gönülden yakarışlarla teveccüh etmeli ve “Allahım, bana sabr-ı cemilver!”⁹ demelidir. Kalbin derinliklerinden kopup gelen bir, إِنَّمَٓا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللّهِ“Ben sıkıntı ve hüznümü sadece Allah’a arz ediyorum”¹⁰ iniltisi zannediyorum hem o illetten kurtulmaya bir vesile teşkil edecek, hem fereç ve mahreç kapılarını aralayacak, hem de gerçek bir teselli olacaktır. Evet, tekrar ediyorum, insanlar sigaraya müracaat edecekleri yerde, لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّهِ“Havl ve kuvvet, olup bitenher şey, ancak Allah’ın izni ve iradesi dahilinde gerçekleşir.”¹¹ çekmeyi, إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّٓا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ“Biz Allah’a aidiz ve vakti geldiğinde elbetteO’na döneceğiz.”¹² diyerek Kudreti ve Merhameti Sonsuz Rabbilerine iltica etmeyi deneseler ne olur! Hem günaha girmemiş, hem kendilerine ve başkalarına zarar vermemiş, hem Allah nezdinde sevap elde etmiş ve hem de kaybetme kuşağında kazanmış olurlar.