kün değildir. Kur’ân’ın, “ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَاSizler güzellik namına yaptığınız ne varsa dünya hayatında yiyip tükettiniz.”155 âyeti de aynı hususa dikkat çeker.Başta da ifade edildiği gibi dünya, imtihan ve hizmet yeridir, ücret ve mükafat ise âhirettedir. İnsan, Allah’ın emirlerine, yasaklarına kayıtsız kalarak, lüks ve şatafat içinde keyif çatarak mazhar olduğu nimetleri dünyada bitirmemelidir. Dünyayı âhirete göre programlamalı, âhirete, birikmiş hesaplarla gitmemelidir. Maruz kaldığı ağır imtihanları kulluk yolunun ve haslaşmanın gereği olarak görmeli, bunları sabır ve rıza ile karşılamak suretiyle âhiret sermayesine çevirmelidir. Hiçbir inanmış gönül, iftiraya maruz kaldığı, zulme uğradığı için kimseye darılmamalı, gönül koyduğu davaya sırt çevirmemeli, kazanma kuşağında kayıplar

yaşamamalıdır. Ne zaman bu tür şeylere maruz kalsa, ِ رَضيتُ باهلل“ رَبًّا وَ بِاإْلْ ِسْ ااَلَ مِ دِينًا وَ بِمُحَمَّدٍ رَسُ وااًلًRab olarak Allah’tan, nebi olarak Hz. Muhammed’den, din olarak da İslam’dan razıyım.”156 deyip yoluna devam etmelidir.