Dünya Sevgisi

DÜNYA SEVGİSİ

İnsanda sınırsız bir dünya sevgisi vardır. O, hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya bağlanır, sonu gelmez arzu ve heveslerin peşinden koşar. Yaşı ilerlese de ondaki bu duygular azalmaz. Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) bir hadis-i şeriflerinde

insanın bu hâlini şöyle anlatır: اَلَ يَزَالُ قَلْبُ الْكَبِيرِ شَ ابًّا فِي اثْنَتَيْنِ فِي“ حُبِّ الدُّنْيَا وَ طُولِ اأْلْ َمَلِİnsan yaşlansa bile kalbindeki şu iki duygu hep genç ve dinç kalır: Dünya sevgisi ve tûl-i emel (hırs, tamahkârlık).”⁷⁹

Dünya sevgisi ve tûl-i emel birbirini destekleyen ve besleyen hususlardır. Dünyayı seven insan, hiç ölmeyecekmiş gibi beklentilere girer, hep orada kalacakmış gibi yaşar. Tûl-i emelin başlangıcında da tevehhüm-ü ebediyet (ebediyet vehmi, kuruntusu) vardır. Yani insanın hiç ölmeyecekmiş gibi hissetmesi.Malum olduğu üzere Bediüzzaman Hazretleri dünyanın üç yüzünden bahsediyor ve onun cismaniyetimize bakan ve gafletimizi tetikleyen yüzünden kaçınmamız gerektiğini ifade ediyor.⁸⁰Bizi burada ebedî kalacakmış gibi dünyevî beklentiler arkasında