Giriş’te okuyucuyu, terbiye meselesinin ehemmiyeti, vüs’ati gibi hususlarda ikna etmek üzere, umumi meselelere yer verilir. Sözgelimi “Ahlâk anlayışımız” diye başlayan bu kısımda “Milletlerin Yıkılışı”, “Yüksek Ahlâk”, “Dünya Hayatının Ziynetleri”, “A’lâ-yı İlliyyin-i İnsaniyet” vs. şeklinde biri diğerinden uzak gibi görünen başlıklar altında mü’min kişiyi ikna edici âyet ve hadis ağırlıklı delillerle terbiyenin ehemmiyeti üzerine birbirini tamamlayıcı bilgiler sunulur.

Sonra terbiye vetiresinin safhaları ve meseleleri içerisinde yer alan “Evlilik”, “Aile”, “Terbiyede hassasiyet”, “Çocuğun dinî eğitimi”, “Nasıl anlatmalı?”, “Terbiyenin buudları”, “Kur’ânî ve Kur’ân dışı terbiyenin mukayesesi” gibi birbirinden ehemmiyetli ve bir o kadar da ilgi çekici yedi konu işlenir.

Muhteva ile ilgili bu kısa açıklamadan sonra, çalışmada ehemmiyet arz eden bir iki hususa dikkat çekmek istiyorum.

Ailenin Önemi

Muhterem Gülen’e göre, terbiye denilince akla ilk gelen şey ailedir. Çünkü “Aile, talim ve terbiyede en birinci ocak, en birinci mektep, en birinci okuldur.” “Terbiye, yuvadan başlamalı ki kalıcı olsun. Yuva terbiye esasları üzerine kurulmamışsa, cemiyetin terbiyeli olması da düşünülemez.” Hele Büyük Türkiye’yi kuracak nesil söz konusu ise, her aile bu terbiyeyi vermeye lâyık olamaz. Çünkü “İdeal nesiller için her şeyden önce ideal bir yuvaya ihtiyaç var.” “Aile cemiyetin en önemli rüknüdür. Bu rüknün sağlamlığı, millet ve devletin de sağlamlığı demektir.”

Böylesine üzerine titrenen ailenin merkezinde kadın yer almaktadır. Bu sebeple: