Sekizinci Bölüm Kriterlerle Son Söz

Kriterlerle Son Söz 1

Kitabımızın buraya kadar olan kısmında gelecek nesillerin gözlerimize fer verecek çocuklardan meydana gelmesini arzu ediyorsak, bir sanatkâr inceliği ve hassasiyeti içinde onların yarınlara hazırlanmasına ihtimam göstermemizin zaruretini anlatmaya çalıştık.

Çocuğun terbiyesinde izdivaçtan yuvaya, ondan da anne-baba, mektep ve arkadaş çevresine kadar birçok tesirin mevcudiyetini hatırlattık. Mevzuu bitirirken daha önce Ölçü veya Yoldaki Işıklar isimli çalışmamızda yer verdiğimiz bazı kriterleri –son söz mahiyetinde– burada da hatırlatmak istiyoruz:

Çocuk

Bir ağacın, nesil ve nev’ini devam ettirmesinde çekirdek ve tohumu ne ise, insan nesli ve nev’inin devamında da çocuk aynı şeydir. Çocuklarını ihmal eden milletler inkıraza, onları yabancı ellere ve yabancı kültürlere terk edenler de, özlerini kaybetmeye mahkumdurlar.

* * *

Her otuz-kırk senede bir milletin en aktif ve en verimli kesimini teşkil edecek nesiller, bugünkü çocuklardır. Çocukları küçük ve değersiz görenler, millet hayatında nasıl mühim bir unsuru hafife aldıklarını düşünüp ürpermelidirler.

* * *

Bugünün nesillerinde görülen fenalığın, bir kısım idarecilerde müşâhede edilen yetersizliğin ve milletçe çekilen sıkıntıların mesulleri, otuz sene evvelki hâkim unsurlardır. Çeyrek asır sonraki her türlü facia veya faziletler de, bugünkü nesillerin talim ve terbiyesini derpiş edenlere ait olacaktır.

* * *

Geleceğini teminat altına almak isteyen her millet, sağa sola harcayacağı zaman ve enerji kadar bir kısım imkânları da, yarının büyük insanları olacak çocukların yetiştirilmesine sarf etmelidir. Başka yönlere harcanan şeylerin büyük bir kısmı bâdihevâ gitse bile, nesillerin insanlığa yükseltilmesi istikametinde sarf edilen şeyler, bitip tükenme bilmeyen bir gelir kaynağı gibi devam edip duracaktır.

* * *