Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) anne, baba ve dedesinin bu akide itibarıyla affa mazhar olacakları kesindir; zira onlar da fetret devri insanlarıdır. Vâkıa, bir hadislerinde Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), anne ve babasının ihya edilerek kendisine iman ettiklerini söylemiştir. Hadis, hadis kriterleri açısından zayıf olmasına rağmen, İmam Suyutî gibi, Allah Resûlü’yle 20 küsur defa yakazaten görüşen büyük bir müceddit bu hadisi kabulle, Allah Resûlü’nün anne ve babasının iman ederek kurtulduklarını ifade etmektedir. Gerçi İmran b. Husayn’ın babası olan Husayn’a Allah Resûlü: “Senin baban da benim babam da Cehennem’de.” demişti. Husayn Resûlullah’a “Sen mi hayırlısın, baban mı?” deyince Allah Resûlü de ona bu cevabı vermişti. Ancak bu durum, o sözün söylendiği zamana münhasırdır ve daha sonra Allah Resûlü, anne ve babasının kabrine gelip dua etmiş ve Cenâb-ı Hak’tan (celle celâluhu) onların kendi ümmeti içine girmeleri talebinde bulunmuştur.

İşte bu dua, Allah (celle celâluhu) tarafından kabul edilmiş ve Allah Resûlü’nün hem annesi hem de babası iman ederek ümmet-i Muhammed arasına dahil olmuşlardır.

Aslında, mevzua esas teşkil eden cevap açısından meseleyi bu hadise dayandırmaya bile gerek yoktur. Zira ister Âmine Validemiz’in isterse Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) muhterem pederleri Abdullah’ın puta taptıklarına dair hiçbir delil yoktur. O devrede çeşitli muvahhidlerin olduğu, bunların asla putlara tapmadığı ve Hz. İbrahim’in dini üzere yaşadıkları bilinen gerçeklerdendir. Hem bunlar fetret ehlidir. Ve bütün fetret devri insanları bu şartlar altında ehl-i necattır. Fetret insanları Cennet’e girecek de Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) anne ve babası bundan mahrum edilecek; olacak şey mi bu?