Siyah Dutun Bir Meyvesi

O mübarek dut ağacının başında Eski Said,

Yeni Said lisanıyla söylemiştir.

Muhatabım Ziya Paşa değil, Avrupa meftunlarıdır.

Konuşan nefsim değil, Kur’an talebeleri namına kalbimdir.

Geçen Sözler hakikattir, sakın şaşma, hududunu sakın aşma.

Ecnebilerin fikrine sapma, dalâlettir kulak asma, eder elbet seni pişman.

Görürsün en nurlu, zekâda bayraktarın olan,

O hayretten der ki her zaman: “Eyvah, kimden kime şikâyet

edeyim, ben dahi şaştım!”

Kur’an dedirtir, ben de derim, hiç de çekinmem.

O’ndan O’na şikâyet ederim, senin gibi şaşmam.

Hak’tan Hakk’a feryat ederim, haddimi aşmam.

Yerden göğe dava ederim, senin gibi kaçmam.

Ki, Kur’an’da dava hep nurdan nuradır, senin gibi caymam.

Kur’an’dadır hak hikmet, ispat ederim, ona zıt felsefeyi beş para saymam.

Furkan’dadır elmas hakikat, canımdan aziz bilirim, senin gibi

satmam.

Halktan Hakk’a yolculuk ederim, senin gibi sapmam.

Dikenli yolda uçarak giderim, senin gibi basmam.

Yerden Arş’a şükran ederim, senin gibi asmam.

Ölüme, ecele dost bakarım, senin gibi korkmam.

Kabre gülerek girerim, senin gibi ürkmem.

Ejderha ağzı, vahşet yatağı, hiçlik boğazı; senin gibi görmem.

Ahbaba kavuşturur beni, kabre darılmam, senin gibi kızmam.