pervane gibi içine atılıp burayı vatan edinmiş. İşte şu halde ancak Levh-i Mahfuz açılırsa hakiki ırklar birbirinden ayırt edilebilir. Öyleyse hareketi ve milli haysiyeti hakiki ırk fikri üzerine kurmak hem mânâsız hem pek zararlıdır. Onun içindir ki, menfi milliyetçilik düşüncesindekilerin ve ırkçıların önde gelenlerinden, dine karşı pek kayıtsız biri şöyle demeye mecbur kalmış: “Dil ve din bir ise millet birdir.” Madem öyle, hakiki ırkın ne olduğuna değil; dil, din ve vatan münasebetlerine bakılacak. Eğer üçü birse o zaten kuvvetli bir millettir; eğer biri noksan olursa yine milliyet dairesinin içindedir.
İkinci Olarak: İslamiyet’in mukaddes milliyetinin, bu vatan evladının toplum hayatına sağladığı yüzlerce faydadan ikisini misal olarak söyleyeceğiz:
Birincisi: Şu İslam devleti yirmi otuz milyon kişiyken, Avrupa’nın bütün büyük devletleri karşısında hayatını ve varlığını muhafaza ettiren, onun ordusundaki, Kur’an nurundan gelen şu fikirdir: “Ölürsem şehit, ölmezsem gaziyim.” Ölümü tam bir aşk ve şevkle, yüzüne gülerek karşılamış, Avrupa’yı daima titretmişler. Acaba dünyada, basit fikirli ve saf kalbli olan askerlerin ruhunda böyle yüce bir fedakârlığa sebebiyet verecek başka hangi şey gösterilebilir? Hangi milli gurur ve haysiyet bunun yerine konulabilir, bir insana hayatını ve bütün dünyasını onun için seve seve feda ettirebilir?
İkincisi: Avrupa’nın ejderhaları (büyük devletleri) ne vakit şu İslam devletine bir tokat vurmuşsa, üç yüz elli milyonluk İslam âlemini ağlatmış ve inletmiş. Ve o sömürgeciler, bu milletleri inletmemek ve sızlandırmamak için elini çekmiş, kaldırırken indirmiş. Bu hiçbir şekilde küçümsenmeyecek manevî ve daimî desteğin yerine hangi kuvvet konulabilir ve gösterilebilir? Evet, o büyük, yardıma hazır manevî kuvvet menfi milliyetçilikle ve başkalarına ihtiyaç duymayan milli gururla gücendirilmemeli!..
Yedinci Mesele
Menfi milliyetçilikte fazla gayret ve hassasiyet gösterenlere deriz ki: Eğer şu milleti ciddi seviyor, ona şefkat besliyorsanız öyle bir hamiyet, yani milli gurur ve haysiyet taşıyınız ki, o milletin çoğuna şefkat
Dipnotlar
- Bkz. Nisâ sûresi, 4/74; Tevbe sûresi, 9/111.