Halifeler halifesi Hz. Ömer’i (radıyallâhu anh) omuzunda kırba, su taşırken gören biri sorar: “Bu ne hâl ey Allah Resûlü’nün halifesi!” Mukarrebliğin mukimi Ömer: “Dış ülkelerden bir kısım elçiler gelmişti, içimde şöyle böyle bir şeyler hissettim; –hâşâ ki o, bizim anladığımız mânâda bir bulanıklık olsun– o hissi kırmak istedim.” der.² Onun sırtında un taşıması,³ minberde kendini levmetmesi,⁴ levmedenlere ses çıkarmaması⁵ hep bu kabîl hazm-ı nefisle alâkalı hususlardan olduğu gibi.. valiliği döneminde Ebû Hüreyre’nin, şuna-buna sırtında odun taşıması;⁶ Zeyd b. Sabit’in kadı olduğu bir dönemde İbn Abbas’ın elini öpmesi, buna mukabil Tercümanü’l-Kur’ân’ın da onun atının üzengisini tutması;⁷ Hz. Hasan’ın, ekmek kırıklarıyla oynayan çocuklarla oturup, onların yediğinden yemesi⁸ ve Hz. Ebû Zerr’in, başını Bilâl-i Habeşî’nin ayağının altına koyması⁹… gibi hâdiseler hep birer mahviyet ve tevazu örneğidirler.