İkinci tokat: Şeref ve haysiyet hususunda hassas olan, hatta bir kişinin tenkit ve itirazını bile çekemeyen o zâtı bazı hilekâr insanlar haberi olmadan öyle bir şekilde kendilerine perde yaptılar ki, şerefi beş paralık oldu. İtibarının yüzde doksanını kaybetti ve dostlarının yüzde doksanını aleyhine çevirdi. Her neyse... Allah affetsin, inşallah bu sayede uyanır, belki yine kısmen vazifesine döner.

On Birincisi

Belki rızası yoktur diye yazılmadı...

On İkincisi

Muallim Galip’tir (rahmetullahi aleyh). Evet, bu zât sadakatle ve takdir edilecek bir şekilde risalelerin yazılarak çoğaltılmasında çok hizmet etti ve hiçbir zorluk karşısında zaaf göstermedi. Çoğu gün geliyor, tam bir şevkle dinliyor ve risaleleri yazarak çoğaltıyordu. Sonra otuz lira ücret karşılığında bütün Sözler’i ve Mektubat’ı yazdırdı. Maksadı, onları memleketinde yaymak ve hemşerilerini nurlandırmaktı. Sonra bazı düşünceler neticesinde risaleleri istediği gibi neşredemedi, sandığa kaldırdı. Birden elem verici bir hadise yüzünden bir sene gam ve tasa çekti. Risalelerin neşri sebebiyle ona kötülük edecek birkaç resmî düşmana bedel, zalim ve insafsız birçok düşmanı oldu, bir kısım dostlarını kaybetti.

On Üçüncüsü

Hafız Hâlid’dir (rahmetullâhi aleyh). Kendisi diyor ki:

“Evet, itiraf ediyorum. Üstadımın Kur’an hizmetinde neşrettiği eserlerin yazılmasında hararetli bir şekilde çalıştığım zaman mahallemizde bir cami imamına ihtiyaç vardı. Eski ilmî kıyafetimi giymek, sarığımı bağlamak niyetiyle geçici olarak o hizmette gevşeklik gösterdim, bilmeden hizmetten çekildim. Maksadımın aksiyle şefkatli bir tokat yedim. Sekiz-dokuz ay imamlık yaptığım halde, müftünün vaatlerine rağmen fevkalâde bir surette sarığımı saramadım. Şüphemiz kalmadı ki, bu şefkatli tokat o kusurdan dolayı geldi. Ben Üstadımın hem bir muhatabı, hem kâtibiydim. Benim çekilmemle risalelerin yazılması hususunda