Böyle bir durumda olan evlada hiçbir şey lâzım gelmez. Aksine, annesinin ruhu öbür âlemde hakikatleri görüp anladığı için belki memnun bile olacaktır. Şayet, bir kimse saflık yapıp annesinin dediğini yaparsa öbür âlemde annesinin ruhu muazzep olur. Çünkü annesi hislerine kapılıp yanlış bir fetva vermiştir. Oysaki fetvayı yalnız Allah verir.[3] Evlat, Allah’ın fetvasına göre hareket eder ve annesi de imanla gitmişse ruhu bundan hoşnut olur.

[1] el-Kudâî, Müsnedü’ş-Şihâb 1/102. Aynı manadaki hadis için bkz.: Nesâî, cihâd 6; İbn Mâce, cihâd 12. [2] Buhârî, sulh 6, megâzî 43; Tirmizî, birr 6; Ebû Dâvûd, talâk 35. [3] Nisâ sûresi, 4/127, 176