7. Tirmizî, naklettiği bir hadis-i şerif ile bu meselenin farklı bir buuduna daha işaret eder: Allah Resûlü hadis-i şerifte, “Cömert Allah’a yakın, insanlara yakın, Cennet’e yakın, Cehennem’den uzaktır. Cimri ise Allah’tan uzak, insanlardan uzak, Cennet’ten uzak, Cehennem’e yakındır.” buyurur. Demek ki cömertlik veya cimrilik yolların ayrımında tam kavşak noktada bulunuyor. Karun bu kavşakta Cehennem’e giden yolu seçmişti.

Tarihî tekerrürler açısından meseleye bakacak olursak; bu iş Karun’la başlamamış ve Karun’la da bitmemiştir. Mühim olan, insanın kulluk şuuru ile yaşayabilmesidir. Zenginlik, makam, şöhret, ilim vb. şeyler Muhammedî yoldan çıkan insanların –Kâbe’de dahi olsa– gayyâlara gitmesine vesiledir. Akıbet çok önemlidir.. evet, hüsn-ü hâtime, ahirete inanan insan için vazgeçilmez bir esastır. Öyleyse “Bizde var olan her şey, O’ndandır.” deyip, tevhid ufkunu yakalamalı, sonra o ufkun gereklerini taviz vermeden yerine getirerek, sürekli hüsn-ü hâtimeye –inşâallah– ulaşma çabası içinde bulunmalıyız.