Kur’ân-ı Kerim’de ve Sünnet-i Sahiha’da Hazreti Dâvud’un yaşıyla, mesleğiyle ve Câlût’u öldürürken kullandığı silâhıyla alâkalı bir bilgi yoktur. Fakat, Eski Ahid’de keçi sürüsü güden bir çoban olduğu ve Batılıların Golyat dedikleri o dev gibi adamı bir sapanla öldürdüğü anlatılmaktadır. Rivayetlere göre, Hazreti Dâvud, sapanına yerleştirip fırlattığı taşı Câlût’un tam alnına isabet ettirmiş ve onu yere sermiştir.⁹ Golyat’ın bir çocuk tarafından öldürülmesi Batı edebiyatında şiirlere, hikâyelere ve romanlara mevzu olmuştur.

Allah Teâlâ, Hazreti Dâvud’a hükümdarlık ve hikmet vermiş; demiri işleme ve ondan zırhlı elbiseler yapma sanatı gibi dilediği daha pek çok şeyi ona öğretmiş ve peygamberlik ihsan etmiştir.¹⁰ Tâlût’un, kendi kızını Hazreti Davud’a verdiği ama daha sonra ona gösterilen aşırı teveccühü kıskanıp kötülük yapmaya yeltendiği, akabinde bir mekr-i ilâhîye maruz kalıp sahralara düştüğü ve perişan olduğu da rivayet edilmektedir.¹¹ Fakat, İslâmî kaynaklarda bu son hususla alâkalı bir bilgi mevcut değildir. Dolayısıyla, İmam Maturîdî Hazretleri’nin de çok defa dediği gibi, bizim kaynaklarımızda yer almayan malûmâtın üzerinde gereğinden fazla durmamıza lüzum yoktur.