Resûl-i Ekrem (sallallâhu aleyhi ve sellem) Efendimiz de, pek çok söz, hâl ve tavrıyla anne-baba hakkının gözetilmesi gerektiği üzerinde durmuş; “ukûk”u (vâlideynin hak ve hukukunu gözetmeyip onlara zulmetmeyi) en büyük üç günah arasında şirkten sonra ikinci sırada saymıştır.³ Anne-babasına hürmette kusur edenin, Hakk’a karşı gelmiş ve kendisine yazık etmiş olacağını belirtmiştir. Nitekim, bir gün peşi peşine üç defa, “Yazıklar olsun o kimseye!” demiş; Ashab-ı Kiram’ın “Ey Allah’ın Resûlü, kimdir kendisine yazık eden o tâli’siz?” suali üzerine “Ana-babası veya bunlardan birisi yanında ihtiyarladığı hâlde, onları hoşnut etmek suretiyleCennet’e giremeyip Cehennem’i boylayan kimse.”⁴ buyurmuştur.

Dinimizde valideynin hukuku o kadar önemlidir ki, Sâdık u Masdûk (sallallâhu aleyhi ve sellem), bir soru üzerine “Cihada denk bir amel bilmiyorum.”⁵ demesine rağmen, huzuruna gelerek cihada katılmak istediğini söyleyen pek çok sahabiye “Annen, baban sağ mı?” diye sormuş, “evet” cevabını alınca da, “Git,anne-babana hizmet et. Senin cihadın onların yanında; yapış annenin ayaklarına, Cennet orada.”⁶ buyurmuştur.

Yine, hadis kitaplarında Fahr-i Kâinat Efendimiz’e biat etmek için gelen birinden bahsedilir. Ashab-ı kirâmın altın halkasına girmekle şereflenen o sahabî, en kutlu elleri tutar ve “Sana biata koştum ama annem babam arkada hicranla ağlıyorlardı.” der. Şefkat Peygamberi (sallallâhu aleyhi ve sellem), hemen ellerini geri çeker, memnuniyetsizliğini yüz işmizazlarıyla ifade ederek şöyle seslenir: “Dön anne-babana, dön de ağlattığın gibi güldür onları!”⁷

Hizmet Mazeret Olamaz!..