– Benim tecavüzümden şu anda seni kim koruyabilir? dedi. Ben de:

– Allah korur, dedim. Bu sırada Cibril bunun göğsüne bir yumruk vurmuştu da kılıç elinden düşmüştü. Bunun üzerine Resûlullah kılıcı eline alarak arabiye:

– Şimdi seni benden kim kurtarabilir? buyurdu. Bedevi:

– Hiçbir kimse kurtaramaz, diye cevap verdi.²²

Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor:

Ebû Cehil: (Secdeyi kastederek)

– Muhammed sizin aranızda hâlâ yüzünü toprağa sürtüyor mu? dedi.

Kendisine: Evet, cevabı verildi. Bunun üzerine:

– Lat ve Uzza’ya yemin ederim ki O’nu, bunu yaparken görürsem mutlaka boynuna basacağım. Yahut mutlaka yüzünü toprağa gömeceğim, dedi. Az sonra Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) namaz kılarken O’nun yanına vardı. Boynuna basmak niyetinde idi. Fakat birdenbire O’nu bırakıp geri döndüğünü ve elleriyle korunduğunu gördüler. Kendisine:

– Sana ne oldu? denildi.

– Gerçekten O’nunla benim aramda ateşten bir hendek, korkunç bir şey ve birtakım kanatlar var, dedi. Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) de:

“Bana yaklaşmış olsaydı melekler onun birer birer uzuvlarını koparırdı.” buyurdular.²³

Hz. Âişe (radıyallâhu anhâ) anlatıyor:

“Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem), “Şüphesiz Allah seni insanlardan koruyacak.”²⁴ âyeti ininceye kadar (Ashabı tarafından) korunuyordu. Bu âyetin nüzulünden sonra Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) ‘Ey insanlar, artık dağılın beni Rabbim koruyor.’ dedi.²⁵

Peygamber’in (sallallâhu aleyhi ve sellem) dualarının kabul olması

Enes b. Mâlik (radıyallâhu anh) anlatıyor:

Cuma günü Resûlullah (sallallâhu aleyhi ve sellem) hutbe verirken bir adam geldi ve:

– Yâ Resûlallah (sallallâhu aleyhi ve sellem), yağmur yağmaz oldu. Allah’a dua et de bize yağmur yağdırsın, dedi.