ONUNCU LEM’A ..................................................................................... 74

بِسْــــــمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًاۚ وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍۚ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهُ وَاللّٰهُ رَؤُۧفٌ بِالْعِبَادِ¹³

ayetinin bir sırrını, Kur’an hizmetindeki arkadaşlarımın beşeriliğin gereği olan kusur ve hatalarının neticesinde yedikleri şefkat tokatlarını¹⁴ beyan ve izah eder.

Evet, bu risale iki kısım olarak yazılacaktı. Birinci kısımda, has ve sadık Kur’an hizmetkârlarının kusur ve hataları neticesinde yedikleri tembih dolu şefkat tokatlarından, ikinci kısımda ise görünüşte Kur’an hizmetine dost fakat kalben karşı olanların bilerek verdikleri zarar sebebiyle yedikleri men edici tokatlardan bahsedilecekti. Fakat bazılarının hatırını lüzumsuz yere rencide etmemek için birinci kısımda yüzlerce hadisenin yalnız on beş tanesinden bahsedildi. İkinci kısım ise şimdilik yazılmadı. Tokat yiyenler, bu hadiseleri kendi imzası ve tasdiki altında kabul ederek yazmıştır. Ben beş tokat yedim, yazdım. Nefsim gibi kabul ettiğim Abdülmecid ve Hulûsi’ye de vekâleten yazdım. Ötekilerin bir kısmı kendileri yazdı, bir kısmı da haklarında yazılanı görüp kabul ettiler. Misal olarak bunlarla yetindik. Yoksa pek çok hadise var. Ve katiyen şu kanaate vardık ki, hizmetimizde başıboş değiliz. Mühim bir nazar, dikkatli bir inayet ve kuvvetli bir muhafaza altındayız.

Bu risalenin sonunda, ¹⁵اَلظُّلْمُ لَا يَدُومُ وَالْكُفْرُ يَدُومُ sırrına dair mühim bir hakikat izah edilerek hizmetimize zulümle ilişen dinsizlerin bu dünyada tokat yiyecekleri ve kısmen yedikleri, dinsizlik ve dalâlet