فَأُۨولئِٰٓكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدٓاءِ وَالصَّالِحِينَۚ وَحَسُنَ أُۨولئِٰٓكَ رَفِيقًا¹²

ayetinin mühim bir mucizelik nüktesine, aynı Fetih Sûresi’nin sonundaki ayetin gayba dair haberi türünden olan gaybî haberlerine işaret edilir.

“Sonsöz” kısmında ise Kur’an-ı Hakîm’in tevafuklarla alâkalı mucizevî nüktelerinden çok parlak bir nükteyi beyan edip bir mânâda Kur’an’ın Fatiha’da, Fatiha’nın Besmele’de, Besmele’nin ise Elif Lâm Mîm’de bulunduğunu bildirir.

Ve en çok neşredilen, elden ele dolaşan derkenar Kur’an sayfalarında “Allah” lafzının tevafuk etmesindeki mucizevî inceliklerden birini gösterir, o da şudur: Sayfaların son satırlarının ilk yarısında bütün Kur’an’da Zât-ı Zülcelâl’in yüce ismi seksen ve ikinci yarısında yine birbiri üstüne gelecek şekilde seksen tane olup tevafuk eder. Böylece sayfaların sonunda “Allah” kelimelerinin tam denk gelerek birbirini göstermesi, âdeta sekseninin toplamından bir tek Lafza-yı Celâl’in ortaya çıkması, hem son satırın tam ortasında elli beş ve başında yirmi beş Lafza-yı Celâl’in beraber yine seksen etmesi, bu seksen, diğer iki seksene tevafuk ederek yalnızca sayfaların son satırlarında iki yüz kırk hoş tevafuk bulunması gösteriyor ki; Kur’an-ı Azîmüşşân’ın hem ayetlerinin, hem kelimelerinin, hem de harflerinin her biri, ayrı ayrı birer mucize kaynağıdır. Aynı şekilde, kelimelerin nakışları ve yazılışları da ayrı birer mucizelik parıltısına mazhardır. Şu risale bunu beyan eder.

SEKİZİNCİ LEM’A ................................................................................. 72

Kerâmet-i Gavsiye Risalesi’dir. Sikke-i Tasdîk-i Gaybî kitabında ve teksir Lem’alar’da neşredilmiştir.

DOKUZUNCU LEM’A .......................................................................... 73

Teksir Lem’alar’da neşredilmiştir.